París, anos sesenta. Inés, unha moza española criada nun convento, chega á cidade coa esperanza dun futuro mellor, contratada como criada nunha casa acomodada. Pero o que semellaba unha oportunidade convértese nunha trampa: unha rede de intelectuais e poderosos sométena a humillacións, abusos e rituais de crueldade. A través desta historia descarnada, Elena Garro transforma a dor en literatura e converte Inés nunha denuncia brutal da impunidade, da hipocrisía e do dominio masculino.

Inspirada en experiencias persoais e escrita cunha prosa de beleza perturbadora, a novela mestura memoria, ficción e testemuño. Inés é unha obra breve e necesaria, un espello da violencia estrutural contra as mulleres e unha ferida aberta na conciencia social que Garro se atreveu a nomear cando ninguén máis o facía.

Elena Garro (Puebla, 1916 – Cuernavaca, 1998) foi unha escritora, dramaturga e xornalista mexicana, considerada unha das voces máis singulares da literatura hispanoamericana. A súa obra combina a crítica social coa fantasía e a memoria, anticipando o realismo máxico. Estivo casada con Octavio Paz, pero o seu talento brillou con luz propia en novelas como Os recordos do porvir (1963), obra clave da narrativa mexicana do século XX, e Inés (1995), onde aborda a violencia, o amor e a opresión feminina cun ton lírico e lacerante. Nos seus contos explora o destino, a culpa e o tempo circular. Perseguida e exiliada durante anos, a súa figura foi silenciada, pero hoxe recoñécese como unha precursora do feminismo e unha autora esencial para comprender a literatura mexicana contemporánea.

_____

Editorial: Laiovento 02-2026
Idioma: Galego
Páxinas: 140
NARRATIVA
CANDEMAIA 5