Przejście od jesiennej obfitości do pierwszego zimowego chłodu uchwycone jest w ciężkich, miodowo-złotych szatach tego Świętego Mikołaja. Niesie on ciężar zbiorów, a jego płaszcz zdobią słoneczniki i głębokie, rdzawo-czerwone owoce, które lśnią na tle bladej, lodowatej faktury jego brody. Mała latarnia trzymana w ciemnej rękawicy sugeruje długą podróż przez las, właśnie gdy pierwszy śnieg zaczyna opadać. W jego spojrzeniu tkwi głęboka cisza, ciche uznanie zmieniających się pór roku, które wydaje się całkowicie wyjątkowe.