Śmiałe architektoniczne warstwy nasyconych pigmentów łączą się w jedną pionową kompozycję, równoważąc ostrą geometrię z płynnymi, rozpalonymi przejściami. Ta promienna gwiazda osadza swoje otoczenie w spektrum głębokich błękitów, leśnych zieleni i ognistych bursztynów, które zatrzymują światło, zamiast je rozpraszać. Każda świadoma warstwa buduje rytmiczną sekwencję szkła, tworząc sylwetkę, która wydaje się architektoniczna, a zarazem głęboko organiczna. W posiadaniu przedmiotu niosącego taką wagę intencji i klarowność formy kryje się cicha satysfakcja.