A tradición viva é un "lume" dinámico, oposto ás "cinzas" estáticas e mortas. Esta idea é eminentemente hegeliana, onde o progreso se constrúe sobre a base do pasado, que debe ser conservado e non meramente repetido. O pasado é unha "chama viva" que impulsa a mellora do futuro e José Rafael Herrera encarna esta visión. Partindo dunha situación complexa e específica, extrae principios universais do pensamento político e ético. A súa obra compárase neste punto coa de Unamuno pola súa habilidade para atopar o universal no concreto. A urxencia do pensamento filosófico, que deixa de ser un luxo para converterse nunha "razón de supervivencia", debe abordar principios éticos e políticos universais, conectando esta realidade cos grandes pensadores do pasado (Spinoza, Vico, Shakespeare ou Jung) mostrando a filosofía na acción que nunca debeu perder. Este libro de Herrera é un exemplo de como manter vivo o "lume" da tradición, renovando as ideas e mantendo o espírito en movemento de forma espléndida e intelixente.

_____